SEIGARREN KLASEA - Unitate didaktikoa

Aste hau berezia ez zen soilik asteleheneko Feedback saioagatik izan, ostiraleko klasea ere berezia eduki genuen irakasleak klase magistral bat zer zen erakutsi bai zigun. Klase magistrala egitearen arrazoia aurreko eguneko irakurgaiak klasera irakurri gabe joatea izan zen.

Andonik, power point batzuk prestatu zituen gelan landu behar genuen gaiaren inguruan, eta beste guztiak berak hitz egiten zuen bitartean apunteak hartzen egon ginen.

Hain zuzen ere, unitate didaktikoa izan zen landu genuen gaia.

Lehenik eta behin, unitate didaktikoaren artikulazioak azaldu zizkigun: alde batetik unitate didaktikoak duen koherentzia eta egokitasuna dago hezkuntza-sistemak ezarritakoarekiko, beste aldetik, unitate didaktikoak duen koherentzia eta egokitasuna dago, kasu honetan, ikastetxeak ezarritakoarekiko.

Ondoren, unitate didaktikoaren koherentzia eta egokitasunaren barnean sartu ginen konpetentzien araberako hezkuntza-ikuspegiarekiko. Bertan nolabaiteko hiru fase bereizten dira egitura bat sortuz: hasierako fasea, non asmoak eta plangintza agertzen dira eta oso garrantzitsua den ikasleen artean interakzioa sustatzea; garapen-fasea, non jakintzak konpartitzen dira eta ikaskuntza berriak finkatzeko eta egituratzeko jarduerak agertu behar dute ikasleek jakintza, esperientzia, informazio, kontzeptu, prozedura eta teknika berriak jasotzeko; eta, azkenik, aplikazio eta komunikazio fasea dago eduki berriak erabiltzera bideratzeko eta ikaskideen partaidetza eta interakzioa sustatzeko. Fase honek baita ere, jakintza berriak berrantolatzeko balio dute eta baita ordura arte ikasitakoarekin erlazioak egiteko ere. Horregatik, fase honetan, lan pertsonal bat egitea beharrezkoa da. Hiru fase hauen ondoren, orokortze eta transferentzia bat eman behar da mobilizatzeko gaitasuna erabiliz, hau da, ea barneratutako jakintza beste esparru batean erabiltzeko gaitasuna duen baieztatu behar da. Fase honetan autoebaluzioa eta koebaluzioa egitea komeni da, hala nola akatsak kudeatzen eta haiek hobetzeko eta gainditzeko ekintzak planifikatzen ikasten delako.

Gero, unitate didaktikoak bete behar dituen helburu nagusiak ezagutu genituen. Hala nola, bizitza errealari lotutako arazo-egoerak planteatzea, ikasleen bizitzaren testuinguruak adieraztea, ikaskuntza-helburuak argi edukitzea, ebaluazioa barnean hartzea, edota ikasitakoa egoera berrietan erabiltzeko lagungarri izatea.

Unitate didaktiko batek eguneroko bizitzan lagungarri izan behar duenez, printzipio metodologiko batzuk segitzen ditu, esate baterako ikasgelan giro egokia sortzea, partaidetza sortzea, ikasleak motibatzea, autonomia sustatzea metodo transmisiboak era mugatuan erabiliz, baliabide digitalak erabiltzea, informazio-iturri ezberdinak erabiltzea, ikasitakoaren ahozko edo idatzizko komunikazioa bultzatzea, ebaluazio hezigarria sustatzea, espazioaren eta denboraren antolamendu ezberdinak bultzatzea edo ikasitakoaren funtzionaltasuna ikas eremutik kanpo sustatzea.

Power pointarekin bukatzeko, konpetentzien araberako hezkuntzarako metodologia azaldu zigun: lehenik ikasleak egoera jakin batean kokatu behar dira, lehendik dakitenetik abiatuta jakintza eraikitzeko eran. Ondoren, interakzio sozialen antolamenduarekin zerikusia duten alderdiekin eta arreta bereziarekin jardun behar dute ikasleek ingurune fisikoarekin eta sozialarekin interakzioa izatea sustatu arte. Eta horretarako, oso garrantzitsua da aniztasunari arreta eskaintzea, era askotariko baliabideak eta IKTak erabiltzea, espazioak egokitzea eta denbora-tarteak malgutzea ikasleek garatuko dituzten jardueren arabera, eta ikasleen elkarketak taldekatze-mota askotarikoetan sustatzea.

Ondorio bezala esango nuke, nire kasuan behintzat, klase magistralean gauzak garbiago ulertu nituela eta egia esan ez zitzaidala batere pisutsua egin parte hartzeko aukera ere, nahiz eta beste klaseetan baina askoz gutxiago izan, izan genuelako.