ZORTZIGARREN KLASEA - Ebaluazioa

Ostiral honetako saioa, lauhilabetean zehar ikusitakoaren errepaso batekin hasi genuen, horrela, gauza guztien loturak egiturak egiteko eta dena borobiltzen joateko.

Jarraian, power point baten laguntzaz, klasea ebaluazioaren inguruan murgildu zen. Hori izan zen ostiraleko gai nagusia.

Hasteko, ebaluazioak Pretylerianotik gaur egunerainoko eboluzioa ikusi genuen. Garai hartan ebaluazioa neurketa baloratua zen, hau da, lana enjuiziatu egiten zen. Baina denentzako irakasteko modu bakarra ez zegoela ohartu zirenean, modelo konstruktibista iritsi zen. Non ebaluazioan aldaketa bat iritsi zen.

Ondoren, ebaluazio ezberdinak ikusi genituen, hala nola, holistikoa, espezifikoa, kuantitatiboa eta kualitatiboa.

Ebaluazioak formatiboa, zein irakaskuntza-ikaskuntza prozesu baten ondoren konprobatzen du programaren efikazia, zein sumatiboa izan ahal du. Bigarren honek programa batetaz informatzen du denboran zehar prozesua martxan doan heinean. Informazioa jasotzeko era formala edo informala izan daiteke. Hau egitearen helburua ikastea da eta ez ebaluatzea. Beraz, ez da zertan kalifikazio bat egin.

Klasearekin amaitzeko, beste ebaluazio mota batzuk ikusi genituen, sei zehazki, eta binaka beraien arteko konparazio moduko bat eginaz. Lehenego biak normativa, non neurketak berak ez du ebaluatzen ez eta kalifikatzen izan ere prozesuan dago pisu guztia, VS criterial, non konpetentziakako ebaluazioa ahalbidetzen du bai eta haurraren urbileko garapen eremuan lan egitea izan ziren. Bigarrenak inicial, non erabakiak eta ibilbideak aukeratzen dira eta ikasleen ahulgueak eta indarguneak finkatzen dira, VS final, non programaren emaitzak azaltzen dira. Eta azkeneko biak, interna, non irakasleak ikasleei baloratzen die eta alderantziz, VS externa, azterketak, frogak, kontrolak… Azken bietan ebaluatzaile eta ebaluatuak gara (metaebaluazioa).